Bir adım, sonra bir adım, sonra bir tane daha... Sonrası boşluk, aslında değil. Boşluk olsa adımları böylesine ağırlaşır mıydı? Onu zihninin en karanlık kuyularına çekercesine asılan, çırpınacak bir zaman/mekan/takat bırakmayan yükü hafifler miydi boşlukta? Boşluk neydi? Kitap-lık, ayakkabı-lık gibi bir şey mi, boş-luk boşlarla mı doldurulurdu?
- Aman efendim ne diyorsunuz olur mu hiç öyle şey ?
- Kitaplarınızı koyduğunuz şeye kitaplık demeyi biliyorsunuz ama.
- Aynı şey mi? İnsan-lık ımıza da insan doldurmuyoruz değil mi ?
- Ne farkeder, insan-lık ımız olsaydı insan da doldururduk pekala. Rica ederim konuyu saptırmayınız boş-luk diyorum, boş-luk?
- Boş-lukta olan şey yoktur, varsa da önemi yoktur.
- Boş-lukta olanı değil, boş-luku soruyorum ben.
- Boş-luk boştur işte canım.
- Boş-luk nasıldır demedim, boş-luk nedir dedim.
- Pes ediyorum, boş-luklarınızı kendiniz doldurun.
- Evet, işte bu! Sonunda geldiniz beklediğim noktaya. Boş-luk doldurulmamış-lıktır. Ya da boşaltılmış-lıktır mı demeliydim?
- Dolma biber gibi mi mesela?
- Dolma biber doldurulmamış değildir, doldurulması gereken bir şey olma iddiası hiç olmamıştır. Ama siz insanlar doldurma vaadiyle zaten dolu olan dolma biberi çekirdeklerinden ayırıp, sırf yine doldurma vaadiyle içini boşalttığınız patlıcan ve kabaklar tencereyi doldurdu diye, ona yer açamadınız diye tezgahın bir köşesinde çürümeye mahkum ederseniz evet dolma biber tam bir boşluktur. Ama kendiliğinden değildir bu boşluk olma hali. Onu boşluk yapan sizin boş vaadleriniz, vaad ederken kalbinin tam orta yerini sökmüşlüğünüz ve ondan öylece vazgeçmişliğinizdir. Kabuğu, dolma biber boşluğuna bir süre yarenlik eder ama vakti gelince o da gider.Önce hep orada olacak gibi davranır, sonra büzülür, küçülür, sarmak ister, hapsetmek ister boşluğu, o da gitmek istemez çünkü, istese parçalanarak gitmeyi seçer miydi hiç.
...
- Boş geçmeyelim kardeşlerim, Allah rızası için...
- Boşlar boş-lukta kardeşim, boşalttığın yere bak... Dolu ise ocakta, yandı bitti kül oldu...
...
Bunu ben yazmadım.
