Bir cisme baktığımızda, aynı şeyi farklı açılardan görürürüz. Örneğin, sen cismin ön yüzünü görürken, ben aynı cismin arkasını görürüm. Aynı cisme, ortak bir nokta belirlemek suretiyle, sırayla aynı açıdan baksak bile, sen kendi gözünle benden bilmem kaç saniye önce, ben kendi gözümle senden Allah bilir kaç saniye sonra görmüş olurum. İkimizin aynı anda, aynı açıdan, aynı gözle bakabilmemiz mümkün olmayacağı için, ortak bir noktaya bakmamıza rağmen onu yorumlayışımız farklılıklar içerir.
Peki bu farklılık bizi, baktığımız şeyin varlığı veya yokluğu hakkında bir anlaşmazlığa götürebilir mi? Problem bu kadar basit düzeye indirgendiğinde elbette bu soruya vereceğimiz cevap "hayır" olacaktır. O halde şunu söyleyebiliriz: "Dünyada bu kadar çok farklı sesin duyulması, 'farklı' oluşumuzdan kaynaklanır." Aslında hepimizin karşı karşıya geldiği olgular, kavramlar, cisimler, renkler, şekiller, canlılar ve cansızlar bellidir ve başlıdır; ancak bunların hepsi, herbirimiz için farklı şeyler ifade eder.
Farzedelim arkadaşlarımızla bir toplantıdayız ve içimizden biri kendince bir görüş öne sürmüş olsun. Sen ve ben bunu kabul edelim. Diğerleri de bunu reddetsinler. Bu şey olsun veya olmasın, doğruluğu hakkındaki görüşler bizi normal şartlarda ikiye ayırır. Buraya kadar bir problem yoktur; ancak toplantının geriye kalan kısmında eğer az önce tartıştığımız görüş hakkındaki farklı yorumundan dolayı içimizden birinin söylediği apayrı ve bir önceki konudan bağımsız bir meseledeki düşünceye önyargı ile bakılıyorsa işte bu bir problemdir.
İşaret edilen şeye değil de işaret edene bakmış ve yanılmış oluruz.
İçimizdeki ihtilaflar olağandır, olmuştur ve olacaktır. Yapmamız gereken akıllıca hareket edip en az zararla bunu aşmaktır.
Farklı uçlarda dikiliriz.
Aynı kubbede birleşen, aynı hakikatı haykıran
Bir caminin minareleriyiz...
Kardeşlik bilincimizin kuvvetlendiği, gözden uzaktakileri de görüp yanımızda hissettiğimiz, yanımızdakileri uzağa itmediğimiz günlerin duası ile...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder