Bir insan bir lisan

Ay deyince aklıma gökyüzü geliyor. Ne kadar da küçüğüz...

"Bir insan piramitlerin yakınındaki bir kulübede mutluluğu bulabilmiş ise, niye bir sarayın düşlerini kurar?"

Küçüğüz ve küçük şeylerle de mutlu olabiliriz. Küçük de olsa insan, doğru yolu bulması çok büyük bir mutluluktur.

Gökyüzü deyince aklıma yağmur geliyor, yağmur deyince de su...

Su temizler, kirden arındırır. Su yardımdır. Su olmazsa yaşayamayız demek suyu verene muhtacız demektir.

Su deyince aklıma bardak geliyor, bardak deyince cam...

Elimi uzatıp arkasındaki eşyaya dokunmamı engelleyebiliyor iken cam, o eşyayı görmemi durduramıyor.

Tesettüre, bir perdeye muhtaçtır cam.

Cam deyince aklıma süs geliyor, süs deyince çiçek...

Çiçek hoştur. Çiçek gönül almaktır. Çiçek, hayat ve ölümü anlatır.

Çiçek deyince aklıma renk geliyor, renk deyince insan...

Hepimiz farklı renkteyiz. Hepimizde farklı bir lisan...

Bir insan, bir lisandır.

"Ay" benim için "insan" demekken senin için farklı bir şey ifade edebilir.

"Akıl, akıl olsaydı adı gönül olurdu" demiş üstat.

Akıl bir yere kadar bağlayabilir, gerisi artık gönüllerde...