Kimim ben?

kışın gelişidir, yeryüzüne tesettür.
ama sen... kalmıyorsun çadırda!
şu sözünü etmediğiniz yeni tür,
ağlar bu kelimelerin altında.

bu, metro kapısına dayalı beden…

soruyorum kendime, kimim ben?

ayakta dikili yirmi beş dakika;

yürüdüm ve az ilerde durdum.

bu fikrime yapılan kaçıncı şaka?

düşündüm ve az sonra kudurdum.

bu, yorulan ve “neden” bilmeyen…

soruyorum kendime, kimim ben?

gözleri görmeyenin, utangaca;

kulağı duymayanın, suskuna,

uzattığı gülüm ben kanımca.
dalıveren cahiller yokuşuna…

bu, tırnağıyla parmağını delen...

soruyorum kendime, kimim ben?

yanı başımda durur güller...
neyin derdindeyim ben sahi?
susmayı öğrenmeden sirenler,
kafandan ayrılmaz şahi...

bu, şimdi nefes alan, ölmeden...
soruyorum kendime, kimim ben?

(bence de) bunlar bilinmeli...

hangi kalem muhtaç mürekkebe?
insan, nerede hangi yaşına inmeli?
hangi karanlık aydınlığa gebe?
ve neden girdiğimiz yol engebeli?

şairin dediği, çiçeklerin tükendiği yerden...
soruyorum kendime, kimim ben?

bu kaçıncıların, sonuncusu?

sayalım mı hiç korkmadan yeniden?

tespit edebildin mi sorunu?

soruyorum kendime, kimim ben?