Eve dönüş vaktidir,
Otobüs camına baş koymuş kırkında çınarlar için.
Anlam yüklü hamal kelimelerin
Sahipsiz olmayan yarına bakakalışı,
Acziyet ve kuru kemiktir, bir köpeğin ağzına kahvaltı olan.
Fazlalık nerede bu yapıda?
Yığınla eksikliğin biriktiği duvarlarda çarmıha gerilmiş hatıralar,
Oturduğu yerde ayazın boğazıyla dans edişini izleyen bu hastanın
Yüzünü çenesinden kavrayıp çevirsin hakikate doğru.
Kan, gözyaşı ve ter...
Çıktığı kaynağa hayat veren üç damla.
Niteliğin artışı bu niceliklerin eksilişi ile mümkün.
Ve burada durmalı inananlar, bir ömür de olsa.
Çünkü bilirler ki "Kün, feyekûn..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder