Ağaç bakarsan gelişir,
Allah'ın da izniyle.
Yetişmiş bir ağaç herkese gölgesinden de, meyvesinden de verir, ayırt etmeden.
Bir insan düşün;
Bir bahçe buluyor,
Ve meyve topluyor.
Sürekli insanlara pay edip duruyor meyveyi, adaleti gözetmeye çalışarak.
İnsanlar da yiyor.
Diğeri;
Ağaç yetiştiriyor.
İnsanlar kendiliklerinden onun gölgesinde gölgelenmeye gidiyor,
Ve onun meyvesini pek seviyorlar,
İçlerinden bazıları, bu ağacın bir dalından bir sürgün alıyor,
Bir başka diyara gidip,
Ağaç yetiştiriyor.
Söylemesi kolay olsun, birinciye "meyve toplayıcısı", ikinciye "ağaç yetiştiricisi" diyelim.
İnsanın misali bu ikisiyle sınırlı olur mu?
Meyve yiyicisi var,
Ağaç bekçisi var,
Budayıcısı var,
Aşıcısı var,
Kesicisi de var,
Zehircisi de...
Misalleri daha fazla uzatmaktansa Halim dönüp Zeki'ye, Zeki dönüp Halim'e sorsun;
Ne kadar yedin,
Ne kadar topladın da dağıttın,
Ne kadar yetiştirdin...
Peki ya ağaç, onun misali tek çeşitle mi sınırlı?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder