Neydi kağıdın suçu, attı şiddetli bir nara?
Dedi ki, tavizler başlattı bu tacizleri.
Kolay mı affettirmek olaylı bir maziyi?
Ve kalem, bir çizikle kesti satır başını.
Sordu usulca yok mu nidanın muhatabı?
Düşündü kağıt zamanla; baktı ki bu ağır yük
Bardakta sandığı su, okyanustan da büyük.
Varmadan kaf dağına kırdılar kanadımı,
Cevap ararken soruma unuttum soyadımı.
Kalem tükenir, yol biter, kağıtlar uçuşur
Ebedi saadete seni, edebin kavuşturur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder